فاصله های بی حوصله


25195-fullsize

از فرسنگ ها فاصله­ ی پر خرسنگ
می گویم
و روانی کلماتی که قطره قطره جاری کردی
بر آن
هه!فرسودنی خرسنگ؟

امضا: سهیل رها

جوابیه دوستان را به این شعر در ادامه بخوانید…..

==============================

فرسایش فاصله ها

فرسایش جان است

و زایش دلتنگی ها

می دانم

لیکن

با وازگان روان

با روانی وازگان

اری اری

می توان

فاصله ها را فرسنگها فرسنگ فرسود

و می توان دلخوش بود

انچنان که روح شعر من

از پیراهن گریبان چاک خاطرات تو

سر بر می اورد

و سماعی جاودانه را

بر سنگلاخ انتظار

دل دل می کند

آری آری

می توان سرود

می توان فرسود

می توان سرود و فرسود

تیشه ی شعری به من بده

ر ها

===========================

دل! سنگ شو و فاصله را حوصله کن !            یک شعر بگو و جان خود را صله کن !

تنهایی و انزوا کسالت بار است                               دلمردگی ات را تو ولی هلهله کن!

دوست!؟

============================

استادى از شاگردانش پرسید: چرا ما وقتى عصبانى هستیم داد می‌زنیم؟ چرا مردم هنگامى که خشمگین هستند صدایشان را بلند می‌کنند و سر هم داد می‌کشند؟

شاگردان فکرى کردند و یکى از آن‌ها گفت: چون در آن لحظه، آرامش و خونسردیمان را از دست می‌دهیم.

استاد پرسید: این که آرامشمان را از دست می‌دهیم درست است امّا چرا با وجودى که طرف مقابل کنارمان قرار دارد داد می‌زنیم؟ آیا نمی‌توان با صداى ملایم صحبت کرد؟ چرا هنگامى که خشمگین هستیم داد می‌زنیم؟

شاگردان هر کدام جواب‌هایى دادند امّا پاسخ‌هاى هیچ کدام استاد را راضى نکرد.

سرانجام او چنین توضیح داد: هنگامى که دو نفر از دست یکدیگر عصبانى هستند، قلب‌هایشان از یکدیگر فاصله می‌گیرد. آن‌ها براى این که فاصله را جبران کنند مجبورند که داد بزنند. هر چه میزان عصبانیت و خشم بیشتر باشد، این فاصله بیشتر است و آن‌ها باید صدایشان را بلندتر کنند.

سپس استاد پرسید: هنگامى که دو نفر عاشق همدیگر باشند چه اتفاقى می‌افتد؟ آن‌ها سر هم داد نمی‌زنند بلکه خیلى به آرامى با هم صحبت می‌کنند. چرا؟ چون قلب‌هایشان خیلى به هم نزدیک است. فاصله قلب‌هاشان بسیار کم است.

استاد ادامه داد: هنگامى که عشقشان به یکدیگر بیشتر شد، چه اتفاقى می‌افتد؟ آن‌ها حتى حرف معمولى هم با هم نمی‌زنند و فقط در گوش هم نجوا می‌کنند و عشقشان باز هم به یکدیگر بیشتر می‌شود.

سرانجام، حتى از نجوا کردن هم بی‌نیاز می‌شوند و فقط به یکدیگر نگاه می‌کنند. این هنگامى است که دیگر هیچ فاصله‌اى بین قلب‌هاى آن‌ها باقى نمانده باشد.

گودری

===========================

اجازه بدهید این افسانه را من تکمیل کنم : یکی شدن عاشقان فراتر از این هم میرود. به گونه ای که در هم فنا می شوند و جسم و جانشان یکی میگردد. به راستی که واژۀ فاصله در عشق های افسانه ای چقدر مضحک مینماید! اما در روزگار ما » عشق صدای فاصله هاست! صدای فاصله هایی که غرق ابهامند، نه صدای فاصله هایی که مثل نقره تمیزند و با شنیدن یک هیچ می شوند کدر…»

دوست

Advertisements
  1. دوست!؟
    11 اوت, 2009 در 5:09 ب.ظ.

    دل! سنگ شو و فاصله را حوصله کن !
    یک شعر بگو و جان خود را صله کن !

    تنهایی و انزوا کسالت بار است ،
    دلمردگی ات را تو ولی هلهله کن!

  2. دوست
    14 اوت, 2009 در 5:57 ب.ظ.

    اجازه بدهید این افسانه را من تکمیل کنم :

    یکی شدن عاشقان فراتر از این هم میرود. به گونه ای که در هم فنا می شوند و جسم و جانشان یکی میگردد. به راستی که واژۀ فاصله در عشق های افسانه ای چقدر مضحک مینماید! اما در روزگار ما » عشق صدای فاصله هاست!
    صدای فاصله هایی که غرق ابهامند،
    نه
    صدای فاصله هایی که مثل نقره تمیزند
    و با شنیدن یک هیچ می شوند کدر…»

    مردمک:
    فکر می کنم که نیازی نیست افسانه ای رو شما تموم کنید.افسانه ها متعلق به گذشته هستند. البته نظر شخصی من هستش. من هیچ وقت عشق اساطیری و افلاطونی نتونستم کنار بیام. البته فکر میکنم که تا عشق بوده فاصله هم بوده و این یکی اتفاقن نقطه اشتراک افسانه و واقعیته.
    یه مطلب دیگه با وجود اینکه زیاد سعی کردم منظورتون رو از چند جمله آخرو متوجه نشدم.

  3. دوست!؟
    15 اوت, 2009 در 12:27 ق.ظ.

    من هم البته پایان این افسانه را همان طور که در گذشته بوده ، به گونه ای، نقل قول کردم.
    از طرفی من هم به عشق اساطیری معتقد نیستم و معتقدم » همیشه فاصله ای هست»
    پس اختلافی نمی بینم . در مورد چند جمله ی آخر هم باید بگویم که تجربه ثابت کرده که گاهی وقت ها نگفتن و ندانستن بهتر است ! که گاهی وقت ها ابهام بهتر از صراحت است !

    مردمک:
    اول اینکه روی ایمیل اشتباهی اصرار نکن ! لذتی نه در این ابهام هست و نه در اون صراحت!رها

  4. دوست!؟
    15 اوت, 2009 در 11:25 ق.ظ.

    من فقط راجع به مطالبی که نوشتید نظر دادم. قرار هم نیست که لذتی در کار باشد.
    اگر به جای خواندن نظرها قرار بر پرداختن به حاشیه هاست پس ننویسید نظر بدهید!
    بنویسید نظرتان را بدهید تا من راجع به ایمیل آدرس و هویت و مسائل مربوط به شما نظر بدهم! اینقدر هم همه چیز را به خودتان نگیرید!

    مردمک:
    روال مردمک بر این ه که هر دوستی که نظری می ده بعد از پاسخ و پابلیش، ایمیلی جهت اطلاع رسانی ارسال میشه. ایمیل شما ظاهرن اشتباهه.

  1. No trackbacks yet.

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: