دست از این شعر ، تو بردار و برو

فرانک -جاده انقلابی

باز شعر آمد و اندوه

و احساس غریبی است دوباره

از شعر گریزانم و از درد پریشان

این همه شعر برایت که سرودم ، تو بردارو برو

شعر یعنی که افول من بیچاره به گریه

من در این گور افولم به همان گریه نشستم

شمع و خیرات

و اسرار نگفته ات ، تو بردار وبرو

تو چه درمان و دوایی که همی می گویم

کاش دردم تو نبودی

که مداوات نمی خواهم و بردار و برو

می کشم زجر که همچون منِ دیوانه کسی هست؟

حالیا چرخ که نامردی بسیار توان کرد

رسم تقدیر براین بود که سهم فلکم از تو بگیرم

دست از شانس و بداقبالی نامم تو بردار و برو

این سخن با تو نگویم ،

به حریفم که حریقم زند این حرف :

«حاصل شور و جوانیم که آسان بخریدی

با دو صد حسرت و اندوه من زار تو بردار و برو»

بعد از این دربه دری گر سر کویم گذرت بود

گر هوا ابری و بارانی بود

سایه ات را ز سر شعر و سخن هام ، تو بردار و برو

یک وصیت و دگر هیچ عزیزم

روزهایی که زنی فال به حافط

تو به  یاد آر که ساقی و مسیحات زمن بود

تو بردارو برو

امضا : سهیل رها (4خرداد 88)

پ.ن. فیلم جاده انقلابی و بازی فوق حسی دیکاپریو(فرانک) و کیت وینسلت (ایپریل) را بارها و بارها میشه دید و هر بار لذت چند باره برد.

باز شعر آمد و اندوه

و احساس غریبی است دوباره

از شعر گریزانم و از درد پریشان

دفتر شعر برایت که سرودم ، تو بردارو برو

شعر یعنی که افول من بیچاره به گریه

من در این گور افولم به همان گریه نشستم

شمع و خیرات

و اسرار نگفته ات ، تو بردار وبرو

تو چه درمان و دوایی که همی می گویم

کاش دردم تو نبودی

که مداوات نمی خواهم و بردار و برو

می کشم زجر که همچون منِ دیوانه کسی هست؟

حالیا چرخ که نامردی بسیار توان کرد

رسم تقدیر بر این بود که سهم فلکم از تو بگیرم

دست از شانس و بداقبالی نامم تو بردار و برو

هین سخن با تو نگویم ، به حریفم

که حریقم زند این حرف

حاصل شور و جوانیم که آسان بخریدی

با دو صد حسرت و اندوه من زار تو بردار و برو

بعد از این دربه دری گر سر کویم گذرت بود

گر هوا ابری و بارانی بود

سایه ات را ز سر شعر و سخن ها ،تو بردار و برو

یک وصیت و دگر هیچ عزیزم

روزهایی که زنی فال به حافط

تو یاد آر که ساقی و مسیحات زمن بود

تو بردارو برو