»دار خواب… ( این شعر چون زندگی دستخوش تغییر است….)

مرد خوابید

باز هم خوابش نبرد
باز هم رامش به چشمانش بمُرد
باز هم آتش گرفت سیگار و دود

این فضای خالی تو

زیر این سنگین ترد
باز هم دیوانه شد شعری سرود
باز هم جسم نحیفش را به زور
دست این دود و خیال تو سپرد

خاطرات سوخته از عشق تو

حلقه زد دور سرش چون رقص کُرد

مرد تنها،او که مخمور تو بود

سرکشید تنهایی اش را همچو دُرد
زندگی ،کاغذ قلم،شعر و سرود

تند تند دار و ندارش را شمرد

خاطرات تو که دست بردار نیست

حرفها را با تب بسیار خورد

یاد تو افتاد پایش سست شد

یک به یک دارای اش را باد برد
ریسمان لحظه ها با ضربه ای
حنجر بیداری اش را چون فشرد

در میان اشک و آه و خاطره
نیست پیدا مرد خوابید یا که مُرد