اما هنوز…

هنوز هستم من اینجا نفس می کشم
هنوز خط قرمز به دور هوس می کشم
به شهری که جای گل آهنگری است
چه رنجی برای طراوت برای هرس می کشم
چه عشقی؟ چه کشکی ؟! کجا راستی؟!
چه بیخود به دورم مداوم قفس می کشم
چقدر زود تبریز از یاد رفت
در این شهر تب خیز زیرا نفس می کشم
یکی گفت خط چوبه ات پر شده
چه داغی به دل از صدای جرس می کشم؟!